Translate

Η Ρωσία χάκαρε το Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου “DELTA” των ΗΠΑ: Διέρρευσαν όλα τα ουκρανικά σχέδια – Διασπορά αμερικανικών δυνάμεων. Τα αμερικανικά αεροσκάφη απενεργοποίησαν τους αναμεταδότες τους



Οι Ρώσοι κατάφεραν να χακάρουν το πολυδιαφημισμένο Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου DELTA των ΗΠΑ, το δίκτυο υπολογιστών που χρησιμοποιούν οι ουκρανικές δυνάμεις. Πρόκειται για κομβικής σημασίας εξέλιξη που θα επηρεάσει τον πόλεμο στην Ουκρανία.

Οι Ρώσοι πλέον γνωρίζουν τα σχέδια μάχης της Ουκρανίας, την κίνηση στρατευμάτων, τα πυρομαχικά, και όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες μιας δικτυοκεντρικής προσέγγισης! Το σύστημα αυτό χαρτογραφούσε ακόμη και τις διαδρομές των ουκρανικών UAV.


Οι Ουκρανοί χάνουν το κύριο πλεονέκτημα στον σύγχρονο πόλεμο που είναι η πλήρης πληροφόρηση στο πεδίο της μάχης, η κατανόηση του πού βρίσκεται ο εχθρός, του αριθμού του, της ικανότητας μάχης κ.λπ.

Το Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου “DELTA” των Ηνωμένων Πολιτειών ενημερώνεται συνεχώς από στρατιωτικούς σχεδιαστές και πηγές πληροφοριών με πληροφορίες ανάπτυξης στρατευμάτων, πληροφορίες αποθεμάτων όπλων και σχέδια επίθεσης.


Εξίσου σημαντικό, το σύστημα ΔΕΛΤΑ ενημερώνεται επίσης συνεχώς με πληροφορίες για τις εχθρικές δυνάμεις, στην προκειμένη περίπτωση τη Ρωσία.

Δεν είναι σαφές για πόσο καιρό ο ρωσικός στρατός είχε πρόσβαση στα δεδομένα των Ουκρανών και αν τα έχει ακόμα. Το Κίεβο και η Ουάσιγκτον δεν έχουν ακόμη σχολιάσει το θέμα.



Ομάδα χάκερ «Joker DPR»


Μια ανώνυμη ομάδα χάκερ με το όνομα «Joker DPR» εισέβαλε στο πολυδιαφημισμένο πρόγραμμα διοίκησης και ελέγχου της αμερικανικής Delta, το οποίο χρησιμοποιείται ενεργά από τις ουκρανικές δυνάμεις. Για να γίνει σαφές, πρόκειται για ένα πρόγραμμα στο οποίο όλα τα δεδομένα για τα φιλικά και εχθρικά στρατεύματα εισάγονται για διοίκηση και έλεγχο. Μεταξύ αυτών, υπάρχει το περίφημο αμερικανικό στρατιωτικό πρόγραμμα Delta, το οποίο χρησιμοποιείται ενεργά από την Ουκρανία.

Το γεγονός ότι οι ειδικές υπηρεσίες των Ρώσων απέκτησαν πρόσβαση σε αυτό δείχνει ότι τώρα γνωρίζουν τα πάντα για τον εχθρό και γνωρίζουν όλα όσα γνωρίζει ο εχθρός για τις δυνάμεις και το ρωσικό στρατό και την ανάπτυξή του.


Το σύστημα Delta είναι ένα σύστημα συλλογής, επεξεργασίας και εμφάνισης πληροφοριών για εχθρικές δυνάμεις, συντονισμό αμυντικών δυνάμεων και παροχή όλων δεδομένων της κατάστασης σύμφωνα με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, που αναπτύχθηκε από το Κέντρο Καινοτομίας και Ανάπτυξης Αμυντικών Τεχνολογιών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας.

Η Delta χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό επιχειρήσεων και αποστολών μάχης, συντονισμό με άλλες μονάδες, ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την τοποθεσία των εχθρικών δυνάμεων κ.λπ.

Σύμφωνα με τους προγραμματιστές, η Delta παρέχει μια ολοκληρωμένη κατανόηση του χώρου μάχης σε πραγματικό χρόνο, ενσωματώνει πληροφορίες για τον εχθρό από διάφορους αισθητήρες και πηγές, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών, σε ψηφιακό χάρτη, δεν απαιτεί πρόσθετες ρυθμίσεις και μπορεί να λειτουργήσει σε οποιαδήποτε συσκευή – φορητό υπολογιστή, tablet ή ακόμα και σε κινητό τηλέφωνο. Σε γενικές γραμμές, η Delta είναι ένας τόσο σύγχρονος χάρτης διοίκησης σε πραγματικό χρόνο και κέντρο ελέγχου στρατευμάτων.


Το πρόγραμμα διοίκησης και ελέγχου των ΗΠΑ DELTA θεωρείται ένα από τα καλύτερα τέτοια προγράμματα στον κόσμο. Ο κύριος διαχειριστής αυτού του προγράμματος στην Ουκρανία ήταν ο Vadim Novikov.

Την 1η Νοεμβρίου, ο επικεφαλής της υπηρεσίας Τύπου του Ντονέτσκ, Daniil Bezsonov, επιβεβαίωσε ότι ο στρατός του Ντονέτσκ είχε πρόσβαση στο λογισμικό των Ουκρανών.

Για να είμαστε σαφείς, πρόκειται για ένα πρόγραμμα διοίκησης και ελέγχου στο οποίο παρέχονται και ενημερώνονται τακτικά όλα τα δεδομένα για φιλικά και εχθρικά στρατεύματα, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών από πηγές πληροφοριών.

Πολύ χρήσιμο. Το γεγονός ότι οι ειδικές υπηρεσίες μας είχαν πρόσβαση σε αυτό υποδηλώνει ότι τώρα γνωρίζουμε τα πάντα για τον εχθρό και γνωρίζουμε όλα όσα γνωρίζει ο εχθρός για τις δυνάμεις και τα μέσα μας και την ανάπτυξή τους», είπε ο Bezsonov.


Είναι σημαντικό ότι οι Ουκρανοί επιβεβαίωσαν την παραβίαση της ασφάλειας τον Αύγουστο, σημειώνοντας όμως ότι ήταν βραχύβια.

«Οι Ουκρανοί στρατιώτες καυχιούνται για τα προγράμματά τους και γελούν με τους στρατιώτες του Ντόνετσκ επειδή χρησιμοποιούν χάρτινους χάρτες. Αποφάσισα να το ξεκαθαρίσω. Ενώ οι Ουκρανοί γεμίζουν τακτικά τις βάσεις δεδομένων τους με προγράμματα που δωρίζονται από τους Αμερικανούς κατόχους τους, δεν χρειάζεται καν να εφεύρουμε και να εγκαταστήσουμε τίποτα, απλώς χρησιμοποιούμε τα προγράμματά τους στο διαδίκτυο. Είναι πολύ βολικό και οικονομικό. Θέλω να επιστήσω την προσοχή στο γεγονός ότι χρησιμοποιούμε όλα τα προγράμματά τους…

Μόλυνα με τον ιό μου κάθε υπολογιστή που έχει συνδεθεί ποτέ στο DELTA (και όχι μόνο). Όπως όλοι θυμάστε, το Τζόκερ είναι μια ιδέα. Και άλλαξα λίγο τα δεδομένα εκεί, αναδιάταξη… Μερικές φορές είναι καλύτερο να χρησιμοποιείτε χάρτες» αναφέρει το μήνυμα της ομάδας χάκερ «Joker DPR».


Οι ισχυρισμοί υποστηρίχθηκαν από πολυάριθμα βίντεο και στιγμιότυπα οθόνης που δείχνουν το λογισμικό του αμερικανικού προγράμματος DELTA.



Δείτε τα βίντεο:





Τα αεροσκάφη των ΗΠΑ απενεργοποίησαν τους αναμεταδότες τους


Παράλληλα, με τους Ουκρανούς να χάνουν ένα σημαντικό πλεονέκτημα, στις ΗΠΑ λαμβάνουν χώρα περίεργες κινήσεις.

Εκτός από τα μηνύματα Έκτακτης Δράσης (EMERGENCY ACTION MESSAGES γνωστά και ως EAM) την προηγούμενη Δευτέρα όλα τα στρατιωτικά αεροσκάφη των Ηνωμένων Πολιτειών απενεργοποίησαν τους αναμεταδότες τους. Τα αεροπλάνα δεν μπορούσαν πλέον να παρακολουθηθούν από πολιτικές οντότητες ή μέσω Διαδικτύου.


Ακόμη πιο δυσοίωνο, ακούγεται η είδηση ​​ότι σε πολλά περιφερειακά αεροδρόμια στις ΗΠΑ, ειδικά αυτά που βρίσκονται αρκετά κοντά σε βάσεις πυρηνικών πυραύλων των ΗΠΑ, τα μαχητικά και άλλα στρατιωτικά αεροσκάφη μεταφέρονται εκεί αθόρυβα σε αυτά τα περιφερειακά αεροδρόμια, χωρίς καμία εξήγηση.


Μια πιθανότητα είναι ότι οι ΗΠΑ μετακινούν τα αεροσκάφη για να τα απομακρύνουν από πιθανούς στόχους πυρηνικής επίθεσης, όπως αεροπορικές βάσεις. Αυτό -θεωρητικά- θα επέτρεπε σε μερικά από τα στρατιωτικά αεροσκάφη των ΗΠΑ να επιβιώσουν από ένα πυρηνικό πρώτο χτύπημα.

Το περιφερειακό αεροδρόμιο στη Βόρεια Ντακότα είναι ένα τέτοιο εναέριο πεδίο όπου λέγεται ότι θα επανατοποθετηθούν στρατιωτικά αεροσκάφη. Το αεροδρόμιο απέχει περίπου 219 μίλια από την αεροπορική βάση Minot, μια βάση πυρηνικών όπλων.

Η είδηση ​​ήρθε στα τέλη της προηγούμενης εβδομάδας ότι ένας πολύ ασυνήθιστος και μεγάλος αριθμός στρατιωτικών αεροσκαφών εθεάθη να πετούν σε αυτό το αεροδρόμιο. Σε απόσταση 219 μιλίων από το Minot, το αεροσκάφος που στάλθηκε στο Page πιθανότατα θα επιζούσε από μια πυρηνική επίθεση εναντίον του ίδιου του Minot.



Σημειώσεις: 

Το υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας διέψευσε και χαρακτήρισε ως ”παραπληροφόρηση των Ρώσων” το χακάρισμα του συστήματος που χρησιμοποιούν οι Ένοπλες Δυνάμεις στο πεδίο της μάχης

Προσπάθεια υποβάθμισης της είδησης έγινε και από το κανάλι στο YouTube του Ryan McBeth

Δύο σημαντικά σχόλια στο βίντεό του όμως, οδηγούν στον Ουκρανό δημοσιογράφο Yuriy Butusov,  που μεν αμφισβητεί την εγκυρότητα των στοιχείων, ωστόσο υπάρχει η παραδοχή οτι πράγματι οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες προσπαθούν συνεχώς να εισβάλλουν στα τηλέφωνα και τους υπολογιστές των αμυντικών δυνάμεων της Ουκρανίας. 


«Σύμφωνα με τον αρχισυντάκτη του "Censor.NET" Yury Butusov, τον Αύγουστο, σημειώθηκε ένα περιστατικό όταν, λόγω αμέλειας δύο στρατιωτικών, οι υπολογιστές τους μολύνθηκαν από ιό και ο εχθρός απέκτησε πρόσβαση στο σύστημα . Μετά την παραλαβή των κωδικών πρόσβασης, οι Ρώσοι μπήκαν στο πρόγραμμα. Το χακάρισμα δεν συνέβη, ισχυρίζεται ο Butusov, «επειδή ο εχθρός πήρε τους κωδικούς πρόσβασης και η ασφάλεια της Delta παρέχει μια τέτοια απειλή, οι Ρώσοι μπόρεσαν να δουν μόνο έναν μικρό όγκο πληροφοριών για τα στρατεύματά τους που ήταν διαθέσιμες σε απρόσεκτους χρήστες. Οι Ρώσοι είδαν ένα από τα θραύσματα του συστήματος που έδειχνε τη θέση των στρατευμάτων τους στη νότια Ουκρανία και 13 λεπτά αργότερα, η πρόσβασή τους αποκλείστηκε», είπε ο Butusov.

Commun✮rios: Οι μυημένοι γνωρίζουν τι σημαίνει η παραμονή 13 λεπτών σε ένα τέτοιο σύστημα ασφαλείας, υπό τον έλεγχο μιας ομάδας Ρώσων χάκερς ...

.............................................................................................................


Ποιο είναι το μοναδικό ουκρανικό σύστημα επίγνωσης της κατάστασης Delta, που παρουσιάστηκε στην ετήσια εκδήλωση του ΝΑΤΟ στις 28.10.2022 και χάκαραν οι Ρώσοι. 


Αξιωματικοί του Κέντρου Καινοτομίας και Ανάπτυξης Αμυντικών Τεχνολογιών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας μαζί με τον Αντιπρόεδρο της Κυβέρνησης και Υπουργό Ψηφιακού Μετασχηματισμού Mykhailo Fedorov παρουσίασαν σε κλειστή εκδήλωση του ΝΑΤΟ το ουκρανικό πρόγραμμα επίγνωσης της κατάστασης Delta, το οποίο παρέχει στον στρατό διάφορα στοιχεία για τον εχθρό και τον συντονισμό των δυνάμεων στο πεδίο της μάχης.

Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της ΝΑΤΟϊκής εκδήλωσης TIDE Sprint , η οποία πραγματοποιείται δύο φορές το χρόνο στις ΗΠΑ και την Ευρώπη και αυτή τη στιγμή πραγματοποιείται στην Βιρτζίνια Μπιτς της Βιρτζίνια των ΗΠΑ. Το Tide Sprint είναι μια από τις βασικές πλατφόρμες του ΝΑΤΟ, όπου ειδικοί, επιστήμονες και προγραμματιστές από περισσότερες από 30 χώρες του κόσμου ανταλλάσσουν εμπειρίες και ευκαιρίες για την προσαρμογή της Συμμαχίας στις τεχνολογικές αλλαγές.

Οι Ουκρανοί ειδικοί προσκλήθηκαν να μοιραστούν την εμπειρία τους από τη χρήση ψηφιακών λύσεων, ρομπότ και σύγχρονων εξελίξεων πληροφορικής για να αποκτήσουν πλεονέκτημα στο πεδίο της μάχης κατά τη διάρκεια του πολέμου με τη Ρωσία, ιδίως σχετικά με το πρόγραμμα συνειδητοποίησης της κατάστασης, ανάλογα του οποίου δημιουργούνται μόνο στο μέλος κράτη της Συμμαχίας.



Πρόκειται για μια μοναδική ουκρανική ανάπτυξη – το σύστημα Delta. Αυτό το προϊόν λογισμικού αναπτύσσεται στο Κέντρο Καινοτομίας και Ανάπτυξης Αμυντικής Τεχνολογίας του Υπουργείου Άμυνας με την υποστήριξη του Υπουργείου Ψηφιακού Μετασχηματισμού και ξένων συμμάχων.

Το Delta είναι ένα σύστημα συλλογής, επεξεργασίας και εμφάνισης πληροφοριών για εχθρικές δυνάμεις, συντονισμός αμυντικών δυνάμεων και παροχή συνείδησης της κατάστασης σύμφωνα με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, που αναπτύχθηκε από το Κέντρο Καινοτομίας και Ανάπτυξης Αμυντικών Τεχνολογιών του Υπουργείου Άμυνας της Ουκρανίας, που ιδρύθηκε το 2021 στη βάση της στρατιωτικής μονάδας A2724, η οποία, με τη σειρά της, δημιουργήθηκε το 2015 από την εθελοντική ομάδα Aerorozvidka .

Η Delta χρησιμοποιείται για τον σχεδιασμό επιχειρήσεων και αποστολών μάχης, συντονισμό με άλλες μονάδες, ασφαλή ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την τοποθεσία των εχθρικών δυνάμεων κ.λπ. Ειδικότερα, η Delta έχει ενσωματώσει chatbots που αναπτύχθηκαν από το Υπουργείο Ψηφιακών Υποθέσεων – «eVorog» και την Υπηρεσία Ασφαλείας της Ουκρανίας – «ΣΤΑΜΑΤΗΣΤΕ τον Ρωσικό Πόλεμο».

Το σύστημα είναι εξοπλισμένο με σύγχρονα μέσα παρακολούθησης ύποπτης δραστηριότητας. Από το 2021, οι συμμαχικές μονάδες στον κυβερνοχώρο σαρώνουν συνεχώς το σύστημα για τρωτά σημεία, απόπειρες εισβολής, διαρροές δεδομένων και πολλά άλλα.

Σύμφωνα με τους προγραμματιστές, η Delta παρέχει μια ολοκληρωμένη κατανόηση του χώρου μάχης σε πραγματικό χρόνο, ενσωματώνει πληροφορίες για τον εχθρό από διάφορους αισθητήρες και πηγές, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών, σε ψηφιακό χάρτη, δεν απαιτεί πρόσθετες ρυθμίσεις και μπορεί να λειτουργήσει σε οποιαδήποτε συσκευή – laptop, tablet ή ακόμα και σε κινητό τηλέφωνο. Σε γενικές γραμμές, η Delta είναι ένας τόσο σύγχρονος χάρτης διοίκησης σε πραγματικό χρόνο και κέντρο ελέγχου στρατευμάτων.


«Από το 2017, έχουμε συμμετάσχει στα Tide Hackathon, Tide Sprint και CWIX – τα καλύτερα φυτώρια για καινοτομία και τεχνολογία που προσπαθούμε τώρα να εφαρμόσουμε ως μέρος του εθνικού μας συστήματος Delta που μας βοηθά να κερδίσουμε αυτόν τον πόλεμο ενάντια στη Ρωσία», είπε ένας. των προγραμματιστών του προγράμματος, ταγματάρχη Artem Martynenko.


 Μόνο φέτος, η Delta είχε περισσότερες από 30 εκδόσεις νέων λειτουργιών, ώστε το πρόγραμμα να μπορεί να ανταποκρίνεται όσο το δυνατόν περισσότερο στις συνθήκες του δικτυοκεντρικού πολέμου και στις ανάγκες του στρατού για τη λήψη ενημερωμένων και επαληθευμένων δεδομένων για τον εχθρό. Ο Artem εξήγησε τη διαδικασία ανάπτυξης.

Η Delta είναι μια λύση cloud και εφαρμόζει ήδη τα πρότυπα του ΝΑΤΟ και τις τελευταίες τάσεις της βιομηχανίας, όπως το εγγενές περιβάλλον cloud, την ασφάλεια μηδενικής εμπιστοσύνης, τις λειτουργίες πολλαπλών τομέων, δήλωσε ένας άλλος προγραμματιστής της Delta, Major Serhii Halchynski. Σημείωσε ότι άλλοι συμμετέχοντες στο Tide Sprint μίλησαν για αρχιτεκτονικές προσεγγίσεις και λύσεις αιχμής που χρησιμοποιούνται ήδη στη Delta ή στα τελικά στάδια υλοποίησης.


Η πλατφόρμα και οι υπηρεσίες της Delta έχουν κατασκευαστεί σύμφωνα με τα πρότυπα του ΝΑΤΟ, επομένως το σύστημα είναι συμβατό με παρόμοιες λύσεις που χρησιμοποιούνται από τους στρατούς των χωρών-μελών της Συμμαχίας. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι συμμετέχοντες στο NATO Tide Sprint έδειξαν αυξημένο ενδιαφέρον για την ουκρανική αντιπροσωπεία.Ryan McBeth



«Η Delta είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα του πώς η Ουκρανία και το ΝΑΤΟ μπορούν να συνεργαστούν, να αναπτυχθούν μαζί και να αποκομίσουν αμοιβαία οφέλη. Η Ουκρανία αναζητά κράτος και αναπόσπαστο μέρος του οργανισμού. Ο στρατός μας εφαρμόζει ήδη τα πιο πρόσφατα πρότυπα του ΝΑΤΟ. Αλλά το πιο σημαντικό, βρισκόμαστε στη διαδικασία δοκιμής και εφαρμογής νέων προτύπων για το ΝΑΤΟ. Η Ουκρανία είναι το καλύτερο πεδίο εκπαίδευσης γιατί έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε όλες τις υποθέσεις στη μάχη και να εισαγάγουμε επαναστατικές αλλαγές στη στρατιωτική τεχνολογία και στον σύγχρονο πόλεμο. Και πιστεύω ότι σε συνεργασία με τις χώρες του ΝΑΤΟ, ειδικά όσον αφορά την ανάπτυξη των τεχνολογικών δυνατοτήτων, θα επιτύχουμε γρήγορα μια νίκη που άξιζε», δήλωσε ο Mykhailo Fedorov, Υπουργός Ψηφιακού Μετασχηματισμού της Ουκρανίας, στην ομιλία του στο Tide Sprint.


Σύμφωνα με τον Fedorov, το κύριο πλεονέκτημα στον σύγχρονο πόλεμο είναι πλέον η πλήρης πληροφόρηση στο πεδίο της μάχης, η κατανόηση του πού βρίσκεται ο εχθρός, του αριθμού του, της ικανότητας μάχης κ.λπ. Αυτή είναι η λεγόμενη δικτυοκεντρική προσέγγιση. Και η Ουκρανία είναι ένας από τους παγκόσμιους ηγέτες σε αυτό χάρη στις έξυπνες λύσεις και τη δημιουργικότητα των Ουκρανών προγραμματιστών.



 

Το Forpost της Ruselectronics είναι σε θέση να αποτρέψει έως και 8 εκατομμύρια κυβερνοεπιθέσεις την ημέρα!

 


Η εταιρεία Ruselectronics, Rostec State Corporation, έχει επιδείξει ρωσικής κατασκευής σύστημα πρόληψης κυβερνοεπιθέσεων Forpost στο Army-2022. Το σύστημα είναι σε θέση να αποτρέψει έως και 8 εκατομμύρια κυβερνοεπιθέσεις την ημέρα. 

Η λύση που αναπτύχθηκε από την Concern Avtomatika ως μέρος της εκμετάλλευσης Ruselectronics διασφαλίζει την ασφάλεια στον κυβερνοχώρο και την προστασία από κυβερνοεπιθέσεις για κυβερνητικά και επιχειρηματικά συστήματα πληροφοριών και αυτοματοποιημένα συστήματα ελέγχου διεργασιών.

Το Forpost επιτρέπει τον έλεγχο ακεραιότητας πόρων, το ιστορικό αναφορών και την καταγραφή μηνυμάτων συστήματος, τη διαχείριση αποθέματος λογισμικού και την προειδοποίηση αστάθειας του πακέτου υλικού. 

Το σύστημα Forpost έχει επίσης εγκατασταθεί στον πάγκο δοκιμών Safe City που δημιουργήθηκε για την EMERCOM της Ρωσίας. Ο πάγκος δοκιμών έχει αναπτυχθεί στο πλαίσιο του έργου έρευνας και ανάπτυξης EMERCOM για την προετοιμασία εναρμονισμένων προτύπων για το πακέτο υλικού και λογισμικού Safe City. Επιτρέπει την προσομοίωση σεναρίων απόκρισης για διάφορους τύπους απειλών, τη δοκιμή αλγορίθμων διατμηματικών επικοινωνιών και τη βελτίωση της αποτελεσματικότητας και του χρόνου λήψης αποφάσεων σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.


Πηγή: Rostec 

Η ΛΟΓΙΚΗ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΠΙΔΡΑΣΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ (του Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν)

 



Του Βίκτορ Αλεξέγιεβιτς Βαζιούλιν, καθηγητή της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Λομονόσοφ της Μόσχας

Μετάφραση: Δ. Πατέλης

Εισήγηση στο 1ο Παγκόσμιο Συνέδριο Φιλοσοφίας, Ηράκλειο, 24-28.5.2006.


Η ηθική και η πολιτική είναι σφαίρες της ζωής της κοινωνίας. Η κοινωνία συνιστά ένα αναπτυσσόμενο «οργανικό» όλο. Το οργανικό όλο διαφέρει έναντι του μηχανικού συνονθυλεύματος, κατά το ότι εντός του οργανικού όλου υπερτερεί η εσωτερική (και όχι η εξωτερική) συνάφεια, η εσωτερική αλληλεπίδραση των πλευρών του, των σφαιρών του, κ.ο.κ.

Η εσωτερική αλληλεπίδραση ως πλήρως ανεπτυγμένη, είναι μια αλληλεπίδραση, στην οποία οι πλευρές που αλληλεπιδρούν, δεν αλληλοπροϋποτίθενται απλώς κατ’ ανάγκη, αλλά και γενούν η μία την άλλη ως κάτι άλλο, ως κάτι το διάφορο προς άλληλα.

Η εξωτερική αλληλεπίδραση είναι μια αλληλεπίδραση, στην οποία οι αλληλεπιδρούσες πλευρές δεν αλληλομεταβάλονται, δεν αλληλοαναπτύσσονται ουσιωδώς.

Η κοινωνία ως αναπτυσσόμενο όλο, διανύει κατά την παρελθούσα και κατά την τρέχουσα κατάστασή της σειρά σταδίων. Αντιστοίχως και κατά την διάγνωση, κατά την αναστοχαστική νοηματοδότηση της ιστορίας της κοινωνίας, μπορούμε να διακρίνουμε μια σειρά σταδίων.

Τρεις είναι συνολικά οι μείζονες εποχές κατά την διάγνωση, κατά την αναστοχαστική νοηματοδότηση της κοινωνίας, όλης της παρελθούσας και τρέχουσας ιστορίας της ανθρωπότητας. Πρώτη εποχή είναι η εποχή της συγκρητικής* προσοικείωσης της κοινωνίας (και όχι μόνο της κοινωνίας, αλλά και της φύσης). Το πλέον χαρακτηριστικό γνώρισμα αυτής της εποχής, εξέφρασε ο μέγιστος των στοχαστών της αρχαιότητας, ο Ηράκλειτος: «Πάντα ρεί είναι δε παγίως ουδέν» (Β 1).

Ωστόσο, χάος επικρατούσε στην διαδικασία διάγνωσης της καθολικής κίνησης, της καθολικής μεταβολής, αν και σε αυτό το χάος υπήρχαν «νησίδες» αντιλήψεων, ακόμα και εννοιών.

Η δεύτερη μείζων εποχή όσον αφορά την προσοικείωση της κοινωνίας και την διάγνωση της φύσης, την όποια εν γένει διάγνωση, ήταν η εποχή του διαμελισμού μεμονωμένων πραγμάτων και αντικειμένων, της αποσπασματικής μελέτης τους.

Επήλθε λοιπόν η επικράτηση της ανάλυσης στην γνωστική διαδικασία.

Η μετάβαση από την επικράτηση της συγκρητικής και χαώδους γνωστικής διαδικασίας στην επικράτηση της αναλυτικής γνωστικής διαδικασίας, απετέλεσε μεγάλη πρόοδο στην ανάπτυξη της γνωστικής διαδικασίας εν γένει, συμπεριλαμβανομένης και της νόησης.

Ωστόσο, κατά την εν λόγω εποχή, μορφοποιήθηκε και ένας μεγάλος ιστορικός περιορισμός της γνωστικής διαδικασίας και τη νόησης: η απολυτοποίηση της ανάλυσης.

Αυτός ο περιορισμός οφείλεται στον περιορισμό της ανάπτυξης της κοινωνίας. Οι άνθρωποι, εφ’ όσον δεν μπορούσαν να προσδιορίσουν το μέλλον της ανάπτυξης της κοινωνίας και της γνώσης, της νόησης, θεωρούσαν την σύγχρονη με αυτούς κατάσταση της κοινωνίας και της γνώσης, της νόησης ως κατά βάση μη παροδική.

Η εποχή αυτή, με τα επιτεύγματα και τους ιστορικούς περιορισμούς της, επικρατεί και σήμερα, αν και έχουν ήδη εμφανισθεί και αναπτύσσονται οι προϋποθέσεις για την μετάβαση στην τρίτη εποχή της ανάπτυξης της γνώσης και της νόησης. Η τρίτη από τις μείζονες εποχές της ανάπτυξης της γνώσης και της νόησης, συμπεριλαμβανομένης και της διάγνωσης, της αναστοχαστικής νοηματοδότησης της κοινωνίας, συνιστά μεν τρόπον τινά επάνοδο στην πρώτη εποχή, η οποία όμως πραγματοποιείται, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τα επιτεύγματα της δεύτερης, της κατ’ εξοχήν αναλυτικής εποχής.

Λαμβάνει χώρα μια επάνοδος στην αντίληψη, στην προσοικείωση του γεγονότος ότι «τα πάντα αλλάζουν», έχοντας όμως πλέον ως βάση τη μελέτη ξεχωριστών πραγμάτων, ξεχωριστών γνωστικών αντικειμένων. Καθίσταται συνάμα αναγκαία και η υπέρβαση των ιστορικών περιορισμών της μονόπλευρης αναλυτικής γνώσης, διατηρουμένων των επιτευγμάτων της τελευταίας.

Με άλλα λόγια, καταφθάνει και έχει ήδη εν μέρει καταφθάσει, χωρίς ωστόσο να επικρατεί ακόμα, η εποχή της συνθετικής γνώσης, της νόησης η οποία εδράζεται στο σύνολο των ξεχωριστών συγκεκριμένων επιστημών. Αυτή η γνώση, αυτή η νόηση, θα εμπεριέχει μεν ως αναγκαία «οργανική» στιγμή της την ανάλυση, αλλά μιαν ανάλυση χωρίς την απολυτοποίησή της. Αυτή η μέθοδος διάγνωσης, σκέψης, δεν είναι άλλη από την μέθοδο της συνειδητής σύγχρονης διαλεκτικής. Κατ’ αυτό τον τρόπο, εγείρεται στο προσκήνιο η εσωτερική συνάφεια, η εσωτερική αλληλεπίδραση στην ενότητά της με την εξωτερική συνάφεια, με την εξωτερική αλληλεπίδραση.

Προσεγγίζω την εξέταση της αλληλεπίδρασης ηθικής και πολιτικής μέσω της στάσης της συνειδητής διαλεκτικής μεθόδου της νόησης, η οποία είναι χαρακτηριστική για την Τρίτη από τις προαναφερθείσες εποχές της ανάπτυξης της γνώσης και της νόησης.

Υπό το πρίσμα αυτής της στάσης, η αλληλεπίδραση ηθικής και πολιτικής διανύει κατά την διάρκεια της παρελθούσας και τρέχουσας ιστορίας της ανθρωπότητας σειρά σταδίων.

Και μάλιστα, δεν μεταβάλλονται μόνον οι μεν είτε οι δε εκφάνσεις της ηθικής, οι μεν είτε οι δε εκφάνσεις της πολιτικής, οι μεν είτε οι δε εκφάνσεις της αλληλεπίδρασης ηθικής και πολιτικής, αλλά και η ίδια η ηθική αφ’ εαυτή, η ίδια η έννοια της ηθικής αφ’ εαυτή, η ίδια η πολιτική αφ’ εαυτή, η ίδια η έννοια της πολιτικής αφ’ εαυτή, η ίδια η αλληλεπίδραση ηθικής και πολιτικής αφ’ εαυτή, η ίδια η έννοια της αλληλεπίδρασης ηθικής και πολιτικής αφ’ εαυτή.

Φυσικά, αυτό δεν σημαίνει ότι είναι απούσες οι καθολικές στιγμές απ’ όλα όσα απαριθμήσαμε. Ωστόσο, οι καθολικές στιγμές είναι εσωτερικά αλληλένδετες με το ειδικό και το μοναδιαίο.

* * *

Δεδομένου ότι η ηθική και η πολιτική συνιστούν σφαίρες, πλευρές της ζωής της κοινωνίας, έπεται ότι η κατανόησής τους και η κατανόηση της αλληλεπίδρασής τους εξαρτάται ουσιαστικά από την κατανόηση της κοινωνίας και της ιστορίας της. Θεμελιώδης όρος, και μάλιστα καθοριστικός ως προς την κατεύθυνση όλης της παρελθούσας και τρέχουσας ιστορίας της ανθρωπότητας, η οποία ανέκυψε από την φύση με φυσικό τρόπο, ήταν η ανάγκη για ικανοποίηση εκείνων των βιολογικών αναγκών που ήταν απαραίτητες για την ζωή (της τροφής, της προστασίας από δυσμενείς είτε επικίνδυνους όρους, της άμυνας από επιθέσεις, κ.ο.κ.). Στο βαθμό που γίνονταν διακριτοί από την υπόλοιπη φύση, από τον υπόλοιπο κόσμο των ζώων, οι άνθρωποι σε όλο και πιο αύξοντα βαθμό μάθαιναν να χρησιμοποιούν για την ικανοποίηση των βιολογικά απαραίτητων αναγκών τους μέσα της φύσης, δεδομένα από την φύση σε έτοιμη μορφή. Κατόπιν, περνούσαν όλο και πιο πολύ στα κατεργασμένα, θα λέγαμε στα τεχνητά μέσα, σε μέσα της καθαυτό παραγωγής, αν και τα μέσα της άγρας [συλλογής, θήρας, αλίευσης, εξόρυξης, άντλησης] κάθε άλλο παρά εξέλειπαν, αλλά διατηρήθηκαν στον μεν είτε στον δε βαθμό και εξακολουθούν να διατηρούνται μέχρι σήμερα.

Με την ανάπτυξη των μέσων άγρας και των μέσων παραγωγής οι άνθρωποι ήταν και είναι εις θέση να ικανοποιούν σε αύξοντα βαθμό τις βιολογικά απαραίτητες ανάγκες τους. Ωστόσο, η ανθρωπότητα μέχρι σήμερα δεν έχει επιτύχει τέτοια βαθμίδα ανάπτυξης των μέσων άγρας και των μέσων παραγωγής, ώστε να καταστεί εφικτή η βέλτιστη ικανοποίηση των βιολογικά απαραίτητων αναγκών όλων των ανθρώπων είτε, έστω, της πλειονότητας των ανθρώπων. Ως εκ τούτου, καθ’ όλη της διάρκεια της παρελθούσας και της τρέχουσας ιστορίας, μεταξύ των ανθρώπων διεξαγόταν και διεξάγεται ένας αγώνας για την επιβίωση, για την βιολογική ύπαρξη.

Ο αγώνας για την ικανοποίηση των βιολογικά απαραίτητων αναγκών προϋποθέτει αναπόφευκτα τον αμοιβαίο διαχωρισμό των ανθρώπων. Σε αυτόν τον αγώνα μπορούν να ανακύπτουν διάφορες ενώσεις για την προάσπιση των δυνατοτήτων ικανοποίησης των βιολογικά απαραίτητων αναγκών κάποιων, είτε για την αύξηση αυτών των δυνατοτήτων εις βάρος άλλων ανθρώπων.

Και δεδομένου ότι οι δυνατότητες ικανοποίησης των βιολογικά απαραίτητων αναγκών καθορίζονται, κατά κύριο λόγο, από τα μέσα άγρας και παραγωγής (με την ευρεία έννοια εδώ εντάσσονται και οι όροι της άγρας και της παραγωγής), έπεται ότι το κύριο στοιχείο, αυτό που καθορίζει τις δυνατότητες ικανοποίησης των βιολογικά απαραίτητων αναγκών, αποβαίνει η διάθεση των μέσων άγρας και παραγωγής.

Η διάθεση των μέσων άγρας και παραγωγής είναι εκείνο το κύριο στοιχείο, χάριν του οποίου αγωνίζονται μεμονωμένοι άνθρωποι, είτε διάφορες ενώσεις ανθρώπων για την ικανοποίηση των βιολογικά απαραίτητων αναγκών τους.

Στην περίπτωση που τα μέσα άγρας και τα μέσα παραγωγής μιας κοινωνίας δεν επιτρέπουν την διασφάλιση στα μέλη της [αγαθών] παραπάνω απ’ όσα συνιστούν το ελάχιστο για τα προς το ζην, στην εν λόγω κοινωνία η αρπαγή-οικειοποίηση από κάποιο μέρος της κοινωνίας μεριδίου από εκείνα τα διαθέσιμα [αγαθά] που ικανοποιεί βιολογικά απαραίτητες ανάγκες, οδηγεί απλώς στον θάνατο αυτής της κοινωνίας.

Η ύπαρξη τέτοιων ομάδων, ενώσεων μέρους της κοινωνίας, οι οποίες ζουν εν μέρει είτε πλήρως μέσω της αρπαγής-οικειοποίησης μέρους των προς κατανάλωση αντικειμένων από τους άλλους ανθρώπους, καθίσταται εφικτή όταν τα μέσα της άγρας και τα μέσα της παραγωγής επιτρέπουν την λήψη αντικειμένων προς κατανάλωση παραπάνω από το ελάχιστο για τα προς το ζην.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας, η περίοδος που αρχίζει από την στιγμή κατά την οποία τα μέσα της άγρας και τα μέσα της παραγωγής αρχίζουν να επιτρέπουν την λήψη αντικειμένων προς κατανάλωση υπεράνω του εντελώς απαραιτήτου για τα προς το ζην ελαχίστου, μέχρι την στιγμή, κατά την οποία τα μέσα της άγρας και τα μέσα της παραγωγής επιτρέπουν την λήψη αντικειμένων προς κατανάλωση επαρκών για την βέλτιστη ικανοποίηση των βιολογικά απαραίτητων αναγκών κάθε μέλους της κοινωνίας, εξετάζεται ως περίοδος, κατά την οποία ικανοποιούνται μεν οι βιολογικά απαραίτητες ανάγκες, αλλά δεν ικανοποιούνται κατά τον βέλτιστο δυνατό τρόπο. Αυτή είναι η περίοδος, κατά την οποία αναγκαία δεν είναι μόνο η διαπάλη μεταξύ μεμονωμένων ατόμων, αλλά και η διαπάλη μεταξύ ομάδων και ενώσεων για τα απαραίτητα αντικείμενα προς κατανάλωση. Κατά την εν λόγω περίοδο, είναι αναγκαία η ύπαρξη ξεχωριστών ανθρώπων, ομάδων και ενώσεων, που συγκεντρώνουν στα χέρια τους την διάθεση των μέσων της άγρας και της παραγωγής, στερώντας την από άλλους ανθρώπους, άλλες ομάδες και ενώσεις, και κατ’ αυτό τον τρόπο ζουν εις βάρος αυτών των άλλων ανθρώπων, των άλλων ομάδων και ενώσεων.

Η πολιτική, ως σχετικά αυτοτελής σφαίρα, αρχίζει να διακρίνεται όταν και εφ’ όσον ανακύπτουν μέσα παραγωγής και άγρας, τα οποία είναι αρκετά ούτως ώστε να λαμβάνονται αντικείμενα προς κατανάλωση υπεράνω του εντελώς απαραιτήτου για τα προς το ζην ελαχίστου. Και εξακολουθεί να υπάρχει ως σχετικά αυτοτελής σφαίρα, ως καθαυτό πολιτική, μέχρι η κοινωνία να φθάσει σε ένα σύστημα, επί του οποίου το κάθε μέλος της κοινωνίας θα έχει την πραγματική δυνατότητα να ικανοποιεί κατά τον βέλτιστο τρόπο τις βιολογικά απαραίτητες ανάγκες του.

Μέχρι τότε, θα εξακολουθήσει να υπάρχει η καθαυτό πολιτική, και το κεφαλαιώδες, το βασικό και αποφασιστικό ερώτημά της θα είναι το εξής: ποιος και πώς θα έχει στη διάθεσή του τα μέσα της άγρας και της παραγωγής εν όσο θα είναι αναγκαία η άνιση (και από την άποψη του δικαίου, η τυπικά μεν ίση, πραγματικά δε άνιση) σχέση προς τα μέσα άγρας και παραγωγής των διαφόρων ανθρώπων, ομάδων και λοιπών ενώσεων. Με άλλα λόγια, το βασικό ερώτημα της καθαυτό πολιτικής ως σχετικά αυτοτελούς σφαίρας, είναι το ερώτημα που αφορά την ύπαρξη της ιδιωτικής ιδιοκτησίας επί των μέσων άγρας και παραγωγής, ένα ερώτημα, το οποίο απαραιτήτως προϋποθέτει την ύπαρξη άνισης σχέσης όλων των μελών της κοινωνίας προς την διάθεση των μέσων άγρας και παραγωγής, άρα και [προς την διάθεση] των μέσων κατανάλωσης.

Δεδομένου ότι η πολιτική συνιστά την συμπυκνωμένη έκφραση του αγώνα των ανθρώπων για τις πραγματικές δυνατότητες, για τα πραγματικά μέσα ικανοποίησηςτων ζωωδών, των βιολογικά απαραίτητων αναγκών, έπεται ότι αντιλήψεις, σκέψεις, συναισθήματα, κ.ο.κ. κοινωνικού, καθαυτό ανθρώπινου χαρακτήρα δεν είναι το κυριότερο στοιχείο [εντός της]. Γι’ αυτό, στην περίπτωση που θα προκύψει χρεία, στην καθαυτό πολιτική, ο σκοπός επιτυγχάνεται με κάθε μέσο [παντίοις τρόποις]. Αυτή είναι η πολιτική της ιδιοτέλειας. Και τηρουμένων αμετάβλητων των λοιπών όρων, όσο πιο αδυσώπητος είναι ο αγώνας για την ανθρώπινη επιβίωση, τόσο συχνότερα και πιο εύκολα, λίγο-πολύ συνειδητοποιημένα, οι πολιτικοί στόχοι επιτυγχάνονται με κάθε μέσο.

Ωστόσο, όλα τα προαναφερθέντα παύουν να ισχύουν σε πλήρη βαθμό κατά την περίοδο της μετάβασης της κοινωνίας σε μια τέτοια βαθμίδα, κατά την οποία συγκροτούνται οι δυνατότητες για την μετάβαση στην βέλτιστη ικανοποίηση των βιολογικά απαραίτητων αναγκών του κάθε μέλους της κοινωνίας.

Μπορούμε να διαιρέσουμε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας σε δύο εποχές: στην προϊστορία της αυθεντικής ιστορίας της ανθρωπότητας και στην αυθεντική ιστορία της ανθρωπότητας.

Χαρακτηριστικό της εποχής της προϊστορίας της αυθεντικής ιστορίας της ανθρωπότητας, είναι ακριβώς ο αγώνας την βιολογική επιβίωση, η αδυναμία άγρας και παραγωγής τέτοιας ποσότητας και ποιότητας όρων και αντικειμένων προς κατανάλωση, που είναι απαραίτητες για την βέλτιστη ικανοποίηση των βιολογικών αναγκών όλων των μελών της κοινωνίας. Η ανάπτυξη της άγρας, και κατά κύριο λόγο της παραγωγής, συγκροτεί με την πάροδο του χρόνου τις δυνατότητες μετάβασης στην αυθεντική ιστορία της ανθρωπότητας. Και κατά την μεταβατική αυτή περίοδο, η πολιτική αντιστοίχως μεταβάλλεται αφ’ εαυτή. Τότε, εκείνο που εγείρεται στο προσκήνιο βαθμηδόν, σε αντιδιαστολή με την προγενέστερη ιστορία, δεν είναι η σύγκρουση των συμφερόντων, των ριζικών, ζωτικής σημασίας συμφερόντων, αλλά η επίτευξη της εσωτερικής τους ενότητας. Και τότε αρχίζει να εκλείπει η ίδια η πολιτική ως σχετικά ξεχωριστή σφαίρα της ζωής της κοινωνίας.

Φυσικά, επί του παρόντος δεσπόζει η πολιτική με την μορφή που αντιστοιχεί στην προϊστορία της αυθεντικά ανθρώπινης ιστορίας της ανθρωπότητας.

Οι άνθρωποι διαισθάνονταν την αναγκαιότητα της ενότητας καθ’ όλη την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας, και επιπλέον την συνειδητοποιούσαν σε ποικίλους βαθμούς.

Καθ’ όλη την διάρκεια της προϊστορίας της αυθεντικά ανθρώπινης ιστορίας, δεσπόζουσα τάση είναι η συνένωση ανθρώπων χάριν της ικανοποίησης των βιολογικών αναγκών τους. Εδώ πρόκειται είτε περί ενός λίγο-πολύ εκπολιτισμένου ζωώδους δεσμού (όπως είναι λόγου χάριν το σεξ), είτε περί δεσμού μεταξύ ιδιοτελών ατόμων, τα οποία επιθυμούν δια της ενώσεως την επίτευξη των ιδιοτελών τους συμφερόντων.

Στην γενική της μορφή, η αρχή της συμπεριφοράς των ανθρώπων ως εξ’ υπαρχής αμοιβαία απομονωμένων και αμοιβαία συνενούμενων χάριν της ικανοποίησης των ιδιοτελών τους συμφερόντων, έχει διατυπωθεί ως προσταγή: «Να ενεργείς με τον τρόπο εκείνο, με τον οποίο επιθυμείς να σου συμπεριφέρονται οι άλλοι».

Εάν αναλογιστούμε το νόημα αυτής της αρχής, μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι μέσω αυτής εκφράζεται η σχέση της ισοδύναμης ανταλλαγής. Και εάν αυτή η αρχή προωθείται ως καθολική αρχή συμπεριφοράς, αυτό δεν είναι τίποτε άλλο, εκτός από αντανάκλαση του γεγονότος της κυριαρχίας των εμπορευματικών και χρηματικών σχέσεων στην κοινωνία.

Στο πεδίο της ανταλλαγής εμπορευμάτων και χρήματος, οι άνθρωποι συνάπτουν δεσμούς και σχέσεις, σχηματίζουν μιαν ενότητα. Αλλά, τι είδους ενότητα είναι αυτή; Τι είδους σχέσεις; Τι είδους δεσμοί; Οι συμμέτοχοι της ανταλλαγής εμπορευμάτων και χρήματος χαρακτηρίζονται από αμοιβαία απομόνωση προ της ανταλλαγής, αλλά και μετά από αυτήν επίσης. Το μόνο που ενδιαφέρει τον καθ’ ένα τους, είναι η δική του ανάγκη, ενώ εκείνος με τον οποίο συναλλάσσεται δεν τον ενδιαφέρει αυτός αφ’ εαυτού, δεν τον ενδιαφέρει ως άνθρωπος, αλλά μόνον από την άποψη του εάν και κατά πόσο μπορεί να ικανοποιήσει την ανάγκη εκείνου με τον οποίο συναλλάσσεται στην σχέση της ανταλλαγής.

Επομένως, αυτό συνιστά μεν μια συνένωση, ένα δεσμό ανθρώπων, αλλά εδώ πρόκειται περί συνένωσης και δεσμού οι οποίοι είναι εξωτερικοί για τους ανθρώπους, οι οποίοι [άνθρωποι] είναι αμοιβαία συνδεδεμένοι με την ιδιοτέλεια. Στην περίπτωση που ο ένας εκ των συναλλασσομένων δεν μπορεί να ικανοποιήσει με το χρήμα του είτε με το εμπόρευμά του την ανάγκη του άλλου, αποβαίνει αδιάφορος, εντελώς άχρηστος για αυτόν.

* * *

Δίπλα στην κυρίαρχη κατά την προϊστορία της ανθρωπότητας τάση, από τις απαρχές της ύπαρξης της ανθρωπότητας υπήρχε και υπάρχει και μια άλλη, θα μπορούσε να αποκαλεστεί σε κάποιο βαθμό αντίθετη τάση. Πρόκειται για την τάση της ύπαρξης και ανάπτυξης εσωτερικών δεσμών, εσωτερικών σχέσεων μεταξύ των ανθρώπων ως ενιαίου όλου.

Οι προϋποθέσεις αυτής της τάσης υπάρχουν ήδη στον κόσμο των ζώων. Τέτοιος είναι ο «αλτρουισμός». Ο τελευταίος εκδηλώνεται φερ’ ειπείν με την γαλουχία-διατροφή των αρχικά ευάλωτων και αβοήθητων τέκνων και με την προάσπισή τους από επιθέσεις, που φθάνει στο σημείο, τα άτομα που είναι γονείς να ρίχνονται σε θανατηφόρους κινδύνους, ακόμα και να σκοτώνονται σώζοντας τους νεαρούς απογόνους τους. Εδώ, εκείνο που εγείρεται στο προσκήνιο, δεν είναι η ζωή του δεδομένου ατόμου, αλλά η ζωή του είδους ως εσωτερική ανάγκη του ξεχωριστού ατόμου-ζώου. Σε περιπτώσεις όπως η τελευταία, είναι εμφανές το γεγονός ότι εκείνο που διαδραματίζει τον κύριο ρόλο στην συμπεριφορά του ατόμου, δεν είναι η επιβίωση του ίδιου ως μεμονωμένου ατόμου, αλλά η εκδηλούμενη στην συμπεριφορά του και μέσω της συμπεριφοράς του αναγκαιότητα διατήρησης της ζωής του είδους (του γένους) ως όλου.

Όταν επιτυγχάνεται, μέσω της παραγωγής (και της άγρας) η βαθμίδα εκείνη της ανάπτυξης, κατά την οποία καθίσταται εφικτή η εύρυθμη ικανοποίηση των αναγκών [των μελών της κοινωνίας] υπεράνω του άκρως απαραιτήτου ελαχίστου των προς το ζην πόρων, λαμβάνει χώρα μια υποδιαίρεση των αλληλεπιδράσεων των ανθρώπων σε εξωτερικές και εσωτερικές. Συνάμα, διακρίνονται υπό την ιδιότητα των σχετικά αυτοτελών σφαιρών της ζωής της κοινωνίας η πολιτική –ως ιδιότυπη σφαίρα των κατ’ εξοχήν εξωτερικών δεσμών μεταξύ των ανθρώπων (ως σφαίρα της κατ’ εξοχήν εξωτερικής ομοιότητας των ανθρώπων ως ανθρώπων και ως κατ’ εξοχήν εξωτερική ενότητα των ανθρώπων ως ανθρώπων)– και η ηθική, ως ιδιότυπη σφαίρα έκφρασης των κατ’ εξοχήν εσωτερικών δεσμών των ανθρώπων.

Η ηθική, υπό την ιδιότητα της σχετικά αυτοτελούς σφαίρας, μεταξύ άλλων και έναντι της πολιτικής, φυσικά, μπορεί να υφίσταται μέχρις ότου η σφαίρα της πολιτικής θα είναι σχετικά αυτοτελής.

Με τον σχηματισμό της ανθρωπότητας, η αναγκαιότητα διατήρησης της ζωής της ανθρωπότητας, του ανθρωπίνου γένους ως όλου, κάθε άλλο παρά εκλείπει. Επιπλέον, ο συνδεόμενος με αυτήν την αναγκαιότητα δεσμός, συνιστά τον καθαυτό εσωτερικό δεσμό της ανθρωπότητας ως όλου.

Οι συνενώσεις μεταξύ ανθρώπων για την διασφάλιση των απαραίτητων ατομικών και επιμέρους [ιδιωτικών], βιολογικά απαραίτητων αναγκών, συνιστά μεν επίσης κάποια ενότητα των ανθρώπων, αλλά [μιαν ενότητα που υφίσταται] μέσω του εξωτερικού δεσμού, μέσω του διαχωρισμού. Πρόκειται περί μιας ενότητας αλλοτριωμένων, η οποία δεν αίρει την αλλοτρίωση.

Ο εσωτερικός δεσμός, η εσωτερική ενότητα του ανθρωπίνου γένους ως όλου, δεν ανακύπτει μόνο πρωταρχικά υπό την ιδιότυπα ανθρώπινη ιστορική της μορφή μαζί με την εμφάνιση της ανθρωπότητας, αλλά και εξακολουθεί να αναπτύσσεται μαζί με την ανθρωπότητα, σχηματίζοντας μία από τις αναγκαίες πλευρές αυτής της ανάπτυξης. Η συνειδητοποίηση της ανθρωπότητας σε ποικίλους βαθμούς και με ποικίλες μορφές, λαμβάνει χώρα εντός της ηθικής, η οποία με την πάροδο του χρόνου διακρίνεται ως σχετικά αυτοτελής σφαίρα.

Η ηθική ως σχετικά αυτοτελής σφαίρα, ανέκυψε, υφίσταται και θα εξακολουθήσει να υφίσταται, μέχρις ότου θα υπάρχει διαπάλη μεταξύ των ανθρώπων για τις βιολογικά απαραίτητες ανάγκες τους, αγώνας για την βιολογική επιβίωσή τους. Και εν όσο ο αγώνας για επιβίωση θα κυριαρχεί έναντι της ανάγκης [διατήρησης] της ζωής του ανθρωπίνου γένους ως εσωτερικά ενιαίου όλου, θα υπερτερεί και η τάση υπαγωγής της ηθικής στην πολιτική, η εξυπηρέτηση της πολιτικής από την ηθική, η διττή ηθική, η υποκρισία της ηθικής, η επιβολή της ηθικής των εκάστοτε κυρίαρχων στην κοινωνία στρωμάτων, ομάδων και τάξεων επί των άλλων στρωμάτων, ομάδων και τάξεων.

Κατά την περίοδο της διαπάλης μεταξύ των ανθρώπων για την επιβίωσή τους, αυτοί είναι αναπόδραστα διχασμένοι, αποξενωμένοι και δεν μπορούν να ενεργούν (και να συνειδητοποιούν την κοινωνία) ως εσωτερικά ενιαίο όλο, το οποίο εξουσιάζουν. Οι δημιουργηθείσες από την κοινωνία δυνάμεις, προβάλλουν έναντί τους ως αδιάγνωστες, αλλότριες και συχνά ως φρικαλέες, απειλητικές και καταστροφικές δυνάμεις. Μια κοινωνία που υφίσταται ως ενιαίο, εσωτερικά συνδεδεμένο όλο, διαγράφεται από τους ανθρώπους ως κάτι το αλλότριο, το άγνωστο, κ.ο.κ.

Η αντίστοιχη αυτής της κοινωνίας ηθική εκλαμβάνεται ως μη έχουσα εντός της είτε εκτός της πραγματικά θεμέλια, προβάλλει ως κάτι το έξωθεν δεδομένο στον άνθρωπο και –με αρκετή αφαίρεση– ως κάτι το απόλυτο. Αντίστοιχα, όλες οι ηθικές αρχές εκλαμβάνονται επίσης ως απόλυτες, ως ανεξάρτητες από την πραγματική ιστορία της ανθρωπότητας. Στην πραγματικότητα, όλες οι ηθικές αρχές είναι ιστορικές, δεδομένου ότι εμπεριέχουν και το ιστορικά καθολικό, και το ειδικό και το μοναδιαίο στην εσωτερική τους ενότητα.

Ας πάρουμε φερ’ ειπείν την εξής αρχή είτε εντολή: «Θέλεις αγαπά τον πλησίον σου ως σεαυτόν» (Καινή Διαθήκη, ΜΑΤΘ. κβ:36, βλ. και ΓΑΛ. ε:13 και ΜΑΡΚ. ιβ:32). Θα έλεγε κανείς: υπάρχει άραγε άλλη οδός πέραν αυτής της εντολής, ικανή να προωθήσει περισσότερο την εγκαθίδρυση του εσωτερικού δεσμού μεταξύ των ανθρώπων;!

Ας αναλογιστούμε ωστόσο αυτή την διατύπωση. Ως αφετηρία προβάλλει εδώ η αγάπη προς τον εαυτό, δηλαδή, αφετηρία είναι το άτομο. Επομένως, εδώ προϋποτίθεται, ότι εξ’ υπαρχής και πρωταρχικά, το άτομο δεν είναι εσωτερικά ενιαίο με τους άλλους ανθρώπους. Αυτό είναι το πρώτο στοιχείο. Κατά δεύτερο λόγο, έστω και μέσω της αγάπης, ο άνθρωπος εντάσσεται σε μία σχέση ισοδύναμης ανταλλαγής με τον άλλον άνθρωπο. Σε τι ζυγό μπορεί να σταθμισθεί η ιδία αγάπη ενός εκάστου προς εαυτόν και να ισοσταθμισθεί με την αγάπη προς τον πλησίον; Δεν απηχεί άραγε αυτή η αρχή τον κόσμο της ανταλλαγής ισοδυνάμων εμπορευμάτων;

Η ηθική θα μπορέσει να πραγματωθεί ως ηθική (σε αντιδιαστολή με την σύγχρονη ηθική, η οποία έχει υπαχθεί σε σημαντικό βαθμό στην πολιτική, είναι υποκριτική, κ.ο.κ.), μόνον όταν και εφ’ όσον θα δεσπόζει στην κοινωνία η εσωτερική ενότητα, είτε, μ’ άλλα λόγια, όταν η κοινωνία θα καταστεί σε πλήρη βαθμό εσωτερικά ενιαίο όλο, όταν θα έχει εκλείψει από την ζωή της κοινωνίας ο αγώνας για επιβίωση. Αλλά τότε η ηθική (και όχι μόνο η πολιτική) θα εκλείψει. Η ηθική θα καταστεί για τους ανθρώπους του μέλλοντος κάτι σαν τον καθαρό αέρα, την παρουσία του οποίου δεν θα αντιλαμβάνονται. Όσο υπάρχει αυτός ο αέρας, τον αναπνέουν αδιάλειπτα, χωρίς να τον διαχωρίζουν για να τον εισπνεύσουν κατά ξεχωριστές σφαίρες.

Επί του νυν επιπέδου ανάπτυξης της παραγωγής, καθίσταται όλο και πιο πασιφανές, ότι εάν η ανθρωπότητα δεν φτάσει σε πλήρη βαθμό στην ύπαρξή της υπό την ιδιότητα του εσωτερικά ενιαίου όλου, εάν δεν μεταβεί στην αυθεντικά ανθρώπινη ιστορία, είναι αναπόφευκτος ο θάνατός της.


ilhs.tuc.gr

«Γκιακ» - Δημοσθένης Παπαμάρκου

 



Παρουσίαση


"Γκιακ" θα πει αίμα, δεσμός συγγένειας, φόνος για λόγους εκδίκησης, φυλή. Οι ήρωες στα διηγήματα του Παπαμάρκου, στρατιώτες που πολέμησαν στα άγρια πεδία των μαχών στη Μικρά Ασία, επιστρέφουν οριστικά αλλαγμένοι στον τόπο τους στη Λοκρίδα. Καθορισμένοι από ό,τι οφείλουν να κάνουν για την τιμή της κοινότητας, σύμφωνα με τον βαρύ νόμο του αίματος στο αυστηρό εθιμικό δίκαιο της κλειστής κοινωνίας τους, γίνονται θύτες και είναι ταυτοχρόνως θύματα. Αποσιωπημένα εγκλήματα και τραύματα, καταστροφή και αφανισμός, βιασμοί και δολοφονίες, στοιχειά και δαίμονες, ηθικές δοκιμασίες - ιστορίες ανομολόγητων πράξεων, στην προφορική γλώσσα του ρουμελιώτικου ιδιώματος, που εντέλει οδηγούν, έστω βίαια, τους ήρωες σε σύγκρουση με την κοινότητά τους και στην αναθεώρηση της ταυτότητάς τους.
"Αυτό πάει να πει να 'σαι σιβιλάιζντ. Να πατάς στα σκατά με αψηλό τακούνι".


"Εγγράφοντας την ιστορία στη λογοτεχνία, το Γκιακ εγγράφεται με τη σειρά του στη μακραίωνη ιστορία του αίματος -ανθρωπολογική, θρησκευτική, κοινωνιολογικο-πολιτική, ψυχαναλυτική, δικαιική, εν προκειμένω λογοτεχνική-, για να αποτελέσει μια ισχυρή τομή στην ιστορία του νεοελληνικού διηγήματος εν γένει". (Βαγγέλης Μπιτσώρης, Σύγχρονα Θέματα)
"Αυτό που καθορίζει την ένταση της μοντέρνας προφορικής αφήγησης του Παπαμάρκου είναι το όραμα του μοναχικού πρωταγωνιστή - όπως αντίστοιχα αυτό του γκάουτσο σε όλες τις ιστορίες του Μπόρχες". (Τίνα Μανδηλαρά, Lifo)


Το βιβλίο: https://www.patakis.gr/files/1192504.pdf



Adel Samara: Οι αποστάτες κομμουνιστές, παιδιά του ΝΑΤΟ χτίζουν το «Τείχος των Δακρύων» προς υπεράσπιση του ουκρανικού φασισμού!



Ραμάλα, κατεχόμενη Παλαιστίνη.

10/4/2022, Kana’an Online



Μετάφραση: Αντώνης Ευθυμιάτος

Πολλές διαφωνίες έλαβαν χώρα μεταξύ των κομμουνιστών σε όλο τον κόσμο μετά τον ρωσικό αμυντικό πόλεμο ενάντια στις συνεχείς επιθέσεις του ουκρανικού καθεστώτος, τους νεοναζί συμμάχους του και την ιμπεριαλιστική υποστήριξη προς αυτό το καθεστώς.

Αυτό που είναι πραγματικά απίστευτο είναι ότι οι αποστάτες κομμουνιστές που στέκονται άμεσα και ακλόνητα χέρι με χέρι με το ουκρανικό καθεστώς, με την Τριάδα ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνίας και το σιωνιστικό καθεστώς, αγνοούν τις ρίζες και τους λόγους που οδήγησαν αναπόφευκτα σε αυτόν τον πόλεμο.

(Πέμπτη 10 Μαρτίου 2022, Η στάση των κομμουνιστών προς τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία, του Νίκου Μόττα. Ο Νίκος Μόττας είναι ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Σε Υπεράσπιση του Κομμουνισμού [In Defense of Communism]).

Αγνόησαν το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ έφτασε στα σύνορα της Ρωσίας, παρά το γεγονός ότι οι ΗΠΑ υποσχέθηκαν στην ΕΣΣΔ ότι το ΝΑΤΟ δε θα επεκταθεί ποτέ ούτε μια ίντσα στην Ευρώπη!
● Ενώ ο κομμουνισμός είναι η κύρια ιδεολογία και δύναμη εναντίον του ναζισμού, αυτοί οι κομμουνιστές ποτέ δεν εξέτασαν ή προειδοποίησαν για το νεοναζισμό στην Ουκρανία και στο μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης, μη λαμβάνοντας υπόψη το δικαίωμα κάθε έθνους να αισθάνεται τον κίνδυνο αν οι ναζί εξαπλωθούν γύρω από τα σύνορά του και να ανησυχεί περισσότερο όταν περικυκλώνεται και από το ΝΑΤΟ.
● Οι αποστάτες κομμουνιστές δεν αναφέρουν ποτέ τον προφανή συνασπισμό μεταξύ του σοβινιστικού καθεστώτος της Ουκρανίας που πήρε την εξουσία με την τρομοκρατία και τη συμμαχία του με τον νεοναζισμό και το σιωνισμό, και δίνουν χειροκροτήματα για το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ στρατιωτικοποιεί την Ουκρανία από τη διάσκεψη του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι στις 21 Μαρτίου 2014.


Κάθε ανάλυση που αγνοεί αυτά τα γεγονότα είναι σκόπιμη παροχή υπηρεσιών εκτέλεσης των στόχων και των επιθέσεων του ιμπεριαλισμού, του ναζισμού και του σιωνισμού.

Δεκάδες Κομμουνιστικά Κόμματα και νεολαίες υπέγραψαν μια διακήρυξη που εξισώνει την Τριάδα [ΗΠΑ, ΕΕ, Ιαπωνία] και τη Ρωσία ωσάν να είναι και οι δύο ιμπεριαλισμός και επιθετικότητα, ενώ η Ρωσία δεν ήταν ποτέ αυτοκρατορικό καθεστώς ειδικά σύμφωνα με τον ορισμό του Λένιν για τον ιμπεριαλισμό, το οποίο αποδεικνύει ότι αυτοί οι κομμουνιστές είναι με την πλευρά της ιμπεριαλιστικής Τριάδας.

Το επιχείρημά τους ότι η Ρωσία είναι ιμπεριαλιστική ανάγεται στον «εσωτερικό ψυχρό πόλεμο των κομμουνιστών μεταξύ ΕΣΣΔ, Κίνας και του μόνιμου εργαλείου της CIA, των τροτσκιστών».

Ενώ, αν είναι κομμουνιστές, πρέπει να επιμένουν ότι το ΝΑΤΟ πρέπει να διαλυθεί μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ, δεν το έκαναν! Επιπλέον, δεν έλαβαν υπόψη τους ότι η Ρωσία διαμαρτύρεται εδώ και είκοσι χρόνια για το ΝΑΤΟ ενάντια στις έρπουσες δυνάμεις του στα σύνορά της.

Παρά το γεγονός ότι ο νεοναζισμός εξαπλώθηκε «νόμιμα» στη Δύση, αυτοί οι κομμουνιστές δεν ύψωσαν τη φωνή τους εναντίον του, όπως έκαναν τώρα εναντίον της άμυνας της Ρωσίας.

Ακόμα και πολλοί αστοί αναλυτές, π.χ. ο John Mearsheimer, θεωρούν ότι ο λόγος της σημερινής κρίσης είναι η Τριάδα, ειδικά οι ΗΠΑ, επειδή:
● Η τριάδα δε διέλυσε το ΝΑΤΟ.
● Οι δυνάμεις του ΝΑΤΟ έφτασαν μέχρι τα ρωσικά σύνορα.

Ενώ οι Σιωνιστές δε σταμάτησαν ποτέ να υπενθυμίζουν στον κόσμο το Ολοκαύτωμα, αυτοί οι κομμουνιστές δεν επέκριναν ποτέ τη συμμαχία μεταξύ του ουκρανικού φασιστικού καθεστώτος, των νεοναζί και των Σιωνιστών! Αυτοί οι κομμουνιστές, συμπεριλαμβανομένων πολλών αραβικών Κομμουνιστικών Κομμάτων, δε διαμαρτυρήθηκαν ποτέ ενάντια στους πολέμους του ιμπεριαλισμού στο Ιράκ, τη Λιβύη, τη Συρία και το Αφγανιστάν. Αυτοί οι Άραβες κομμουνιστές εξακολουθούν να αισθάνονται κατώτεροι προς άλλους παγκόσμιους κομμουνιστές.

Εμείς, στην Αραβική Πατρίδα, γνωρίζαμε πολύ καλά και με πικρία πόσο μεγάλο μέρος του παγκόσμιου Κομμουνισμού συμβιβάστηκε με τη Σιωνιστική Οντότητα των Ασκεναζί [Ashkenazi] που κατέλαβε την Παλαιστίνη και εκδίωξε το λαό της το 1948.

Ναι, η Ρωσία και η Κίνα του σήμερα κυβερνώνται από κεφαλαιοκρατικά καθεστώτα, αλλά τα καθεστώτα τους ποτέ, τουλάχιστον δε δήλωσαν, ότι ο εχθρός τους είναι η Δύση. Ενώ η Δύση, ειδικά ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός δηλώνει μέρα και νύχτα ότι ετοιμάζεται να εξοντώσει τις δύο χώρες. Οι Αμερικανοί κυβερνώντες, η ακαδημαϊκή κοινότητα και ο στρατός είναι απασχολημένοι με τη δημιουργία μιας πολεμικής μηχανής εναντίον της Ρωσίας και ιδιαίτερα της Κίνας.

Έχουμε το δικαίωμα να ρωτήσουμε αυτούς τους κομμουνιστές: Γιατί η Τριάδα είναι πάντα εναντίον της Ρωσίας και της Κίνας, δηλαδή όταν ήταν σοσιαλιστές και όταν ήταν καπιταλιστές; Μήπως αυτό σημαίνει κάτι άλλο από το ότι η Τριάδα είναι εναντίον κάθε έθνους που ξεκινάει την ανάπτυξη και την εθνική κυριαρχία;

Ακόμα και αν η Ρωσία είναι ένα ιμπεριαλιστικό καθεστώς, είναι δικαίωμα των Ρώσων να υπερασπιστούν τη χώρα τους.

Η διακήρυξη των αποστατών ζήτησε από την εργατική τάξη στη Ρωσία και την Κίνα να μην κινητοποιηθεί κάτω από: «σημαίες ξένες προς τα συμφέροντά της, με διάφορα προσχήματα (π.χ. «προστασία / απελευθέρωση του λαού του Ντονμπάς”, «αποναζιστικοποίηση / αποστρατιωτικοποίηση της Ουκρανίας» κ.λπ.».

Εδώ οι αποστάτες απέτυχαν να κατανοήσουν ότι παρά την ταξική διαφοροποίηση σε κάθε κεφαλαιοκρατικό κοινωνικό σχηματισμό υπάρχει κοινό συμφέρον για την προστασία της γης όλων των τάξεων σε κάθε κοινωνία ενάντια στην αποικιοκρατία, τον ιμπεριαλισμό και τώρα την κεφαλαιοκρατική παγκοσμιοποίηση. Ζητώντας από την εργατική τάξη να μην πολεμήσει την ξένη εισβολή, ακόμα και αν αυτή γίνεται στα σύνορα της πατρίδας της, είναι σα να ζητάμε από αυτή την τάξη να προδώσει την πατρίδα της και να καλωσορίσει την αποικιοκρατία.

Αν οι αποστάτες δε διάβασαν το Κομμουνιστικό Μανιφέστο πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι το ανεπτυγμένο και ισχυρό έθνος είναι το πιο ικανό να μεταβεί στο σοσιαλισμό.

Η δήλωση των αποστατών σημειώνει:

«Σε αντίθεση με το ΚΚΡΟ, το Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας (ΚΕΚΡ) εξέδωσε ανακοίνωση με την οποία αναγνωρίζει ότι οι πραγματικοί στόχοι του Κρεμλίνου είναι η ενίσχυση της θέσης της ιμπεριαλιστικής Ρωσίας στη διεθνή πολιτική σκηνή, σημειώνοντας ότι η πηγή του πολέμου βρίσκεται στις “ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις”».

Η οπορτουνιστική θέση του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ) είναι πραγματικά αστεία αφού γράφει:

«Το ΚΕΚΡ χαιρετίζει την αναγνώριση των “Λαϊκών Δημοκρατιών” του Ντονμπάς από τον πρόεδρο Πούτιν», αλλά, ταυτόχρονα, επισημαίνει: «Όχι τα αφεντικά αλλά οι εργάτες θα πεθάνουν και στις δύο πλευρές. Το να πεθάνεις για τους ταξικούς αδελφούς είναι άξιο, αλλά το να πεθαίνεις και να σκοτώνεις για τα συμφέροντα των αφεντικών είναι ανόητο, εγκληματικό και απαράδεκτο».

[Κομμουνιστικό Εργατικό Κόμμα Ρωσίας: Όχι στο φασισμό, όχι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο! Σχετικά με την ένοπλη φάση της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.
Όχι στο φασισμό, όχι στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο! Σχετικά με την ένοπλη φάση της σύγκρουσης μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας – Διεθνής ενημέρωση (ilhs.gr)].

Οι Λαϊκές Δημοκρατίες του Ντονμπάς από το 2014 δέχτηκαν επίθεση από την Ουκρανία και σίγουρα πολλοί εργάτες έχουν σκοτωθεί από αυτή την επίθεση, εφόσον οι αποστάτες επικρίνουν την εργατική άμυνα ακόμη και στις δύο δημοκρατίες, ζητούν από την εργατική τάξη να είναι δειλή και να προδώσει τον λαό της. Πώς θα γίνει η εργατική τάξη αποδεκτή από το λαό για να κυβερνήσει στο μέλλον αν δεν υπερασπιστεί ποτέ την ίδια της τη χώρα;

Σε διάφορα σημεία της διακήρυξής τους, οι αποστάτες κατέλαβαν τα γραπτά του Λένιν και τα χρησιμοποίησαν με ψευδή τρόπο. Την εποχή του Λένιν, ο πόλεμος ήταν μεταξύ ιμπεριαλιστών που πολεμούσαν μεταξύ τους για το μερίδιο που τους αναλογούσε στον αποικισμένο κόσμο. Όσο η Ρωσία δεν είναι ιμπεριαλιστική χώρα, οι ιδέες του Λένιν δε θα ισχύουν ποτέ.

Οι αποστάτες κατηγορούν τους κομμουνιστές που υποστηρίζουν τη Ρωσία ότι διαχωρίζουν την οικονομία από την πολιτική, ενώ οι ίδιοι αγνοούν απολύτως την οικονομία όταν επικεντρώνονται στην ψευδή [φαινομενική] πολιτική, και στις στρατιωτικές συγκρούσεις και ποτέ δεν αναφέρονται στα οικονομικά συμφέροντα της Τριάδας που έχτισε και συντηρεί το ΝΑΤΟ.

Ποτέ δεν κατάλαβαν ότι ο οικονομικός πόλεμος της Τριάδας κατά της Ρωσίας, που ονομάστηκε κυρώσεις, ειδικά αυτός από τις ΗΠΑ είναι ένας πόλεμος εισοδηματιών. Η συνεχής χρηματοπιστωτική/οικονομική κρίση στις ΗΠΑ τις υποχρεώνει να απομακρυνθούν από την οικονομία της παραγωγής και να επικεντρωθούν στην κερδοσκοπία από τη μια και στη πρόσοδο, δηλαδή στο πετρέλαιο, στα όπλα και στα ακίνητα, από την άλλη. Αυτή η επιδείνωση της αμερικανικής οικονομίας ωθεί τη διοίκησή της να ανταγωνιστεί την ισχυρή κομπραδόρικη οικονομία της Ρωσίας για τις ευρωπαϊκές αγορές.

Επιπλέον, τα οικονομικά συμφέροντα του ιμπεριαλισμού είναι ο κύριος λόγος πίσω από τον τρέχοντα πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και αργότερα εναντίον της Κίνας. Μόνο ένας τρελός δεν καταλαβαίνει ότι ο ιμπεριαλισμός θα εξαπολύσει πόλεμο, ακόμη και πυρηνικό, όταν αντιληφθεί ότι η συσσώρευση θα μειωθεί ή θα μπλοκαριστεί.

Οι αποστάτες προσποιούνται ότι υπήρξε πόλεμος στη Γεωργία! Δεν υπήρξε πόλεμος. Ήταν η ρωσική άμυνα ενάντια στην επέκταση του ΝΑΤΟ στη Γεωργία από τη μια, και ενάντια στις βάσεις της Σιωνιστικής Οντότητας των Ασκεναζί που χτίστηκαν στη Γεωργία ενάντια στο Ιράν, από την άλλη.

Και πάλι, οι αποστάτες κατηγορούν τη Ρωσία ότι «προσάρτησε την Κριμαία», η οποία στην πραγματικότητα είναι μέρος της Ρωσίας και οι περισσότεροι άνθρωποι ψηφίζουν υπέρ της επιστροφής στη Ρωσία.

Στην πραγματικότητα, η σύγκριση της ρωσικής αποκατάστασης της Κριμαίας με το ουκρανικό πραξικόπημα (Euromaidan) είναι ένα χυδαίο επιχείρημα.

Οι αποστάτες προσπαθούν να υποβαθμίσουν τη σημασία της ρωσικής νίκης επί της φασιστικής Ουκρανίας και του ΝΑΤΟ, αλλά είναι πραγματικά μια νίκη στα μάτια των περισσότερων λαών σε όλο τον κόσμο.

Υπάρχουν πολλές άλλες νίκες επί του ΝΑΤΟ, του Ατλαντισμού, καθώς πολλές χώρες του κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της Ινδίας, του Πακιστάν και της Κίνας, δεν καταδίκασαν ή απέκλεισαν οικονομικά τη Ρωσία. Το ίδιο ισχύει και για την απόρριψη των Ιρανών, της Αλγερίας και της Βενεζουέλας να παρέχουν πετρέλαιο στην Ευρώπη για να αντικαταστήσουν το ρωσικό πετρέλαιο.

Όταν η Ρωσία ξεκίνησε τον αμυντικό της πόλεμο, κλήθηκε να αντιμετωπίσει δύο δύσκολες επιλογές:
● Είτε να αποστρατιωτικοποιήσει την Ουκρανία με τη βία.
● Είτε να περιμένει μέχρι το ΝΑΤΟ να εξαπολύσει ένα μεγάλο πόλεμο από την Ουκρανία εναντίον της Ρωσίας.

Αν η Ρωσία περιμένει να της επιτεθούν και μπορεί να χάσει τον πόλεμο, θα αποικιστεί από τη Δύση, η οποία θα συνεχίσει τον πόλεμό της κατά της Κίνας με κίνητρο την ιμπεριαλιστική λαγνεία για τον πλούτο όλων των λαών του κόσμου.

Η κατάρρευση της ΕΣΣΔ άνοιξε το δρόμο στον ιμπεριαλισμό να καταστρέψει το Ιράκ, το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και τη Συρία και η κατάρρευση της Ρωσίας θα επιτρέψει στον ιμπεριαλισμό να οδηγήσει τον κόσμο προς τη βαρβαρότητα.

Η μηχανή των δυτικών ΜΜΕ έχτισε ένα «Τείχος των Δακρύων» για χάρη του ουκρανικού καθεστώτος και των συμμάχων του νεοναζί και σιωνιστών παρουσιάζοντάς τους ως θύματα του αμυντικού πολέμου της Ρωσίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι όλη η Ευρώπη στέκεται εναντίον της Ρωσίας, συμπεριλαμβανομένης της τράπεζας των παγκόσμιων δικτατόρων που έκλεψε τον πλούτο του έθνους των Ρώσων, δηλαδή της Ελβετίας, και αυτοαποκαλείται ουδέτερη. Ευτυχώς, οι αποστάτες κομμουνιστές είναι μέρος αυτών των οδυρμών.

***

To Δυτικό Τείχος ή Τείχος των Δακρύων είναι τμήμα του αρχαίου τείχους του όρους του Ναού και αποτελεί ίσως το πιο ιερό σημείο για τους Εβραίους εκτός του ίδιου του όρους. Σύμφωνα με την εβραϊκή παράδοση, το τείχος είναι τμήμα του Δεύτερου Ναού της Ιερουσαλήμ. Βρίσκεται στη παλαιά πόλη της Ιερουσαλήμ, στους ανατολικούς πρόποδες του όρους του Ναού.



Πηγή: https://kanaanonline.org/en/2022/04/10/communist-boys-of-nato-are-building-the-wailing-wall-in-defense-of-ukrainian-fascism-by-adel-samara/

 







Αυτός ο πόλεμος έχει και μια δίκαιη αφετηρία. Σχολιασμός της Απόφασης της Κ.Ε. του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία από την Ιδεολογική Επιτροπή της Κ.Ε του ΚΕΚΡ

 

Ημερομηνία: 8 Απριλίου 2022

Εξηγούμε με λειτουργικό τρόπο



Σχόλιο στο Ψήφισμα της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ «Για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία»


Αυτός ο πόλεμος έχει και μια δίκαιη αφετηρία. Σχολιασμός της Απόφασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ για τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία από την Ιδεολογική Επιτροπή της Κ.Ε του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας (ΚΕΚΡ).

8 Απριλίου 2022
Σε αυτόν τον σχολιασμό πρέπει συχνά να επαναλαμβάνουμε τη λέξη “Ντονμπάς”, διότι η επίκληση των γεγονότων στο Ντονμπάς είναι η ρίζα της διαφωνίας μας με τους Έλληνες συντρόφους μας στην εκτίμηση αυτού του πολέμου.
Η απόφαση των Ελλήνων Κομμουνιστών αναφέρει: “Το ΚΚΕ καταδίκασε από την αρχή την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και εξέφρασε την αλληλεγγύη της στον λαό της Ουκρανίας”. (Εδώ θα πρέπει να διευκρινιστεί: δεν υπάρχει αλληλεγγύη με τον λαό του Ντονμπάς, ο οποίος μέχρι πρόσφατα θεωρούνταν μέρος του ουκρανικού λαού σύμφωνα με όλες τις επίσημες εκτιμήσεις, συμπεριλαμβανομένων των ρωσικών, και ο οποίος υποφέρει από τους ναζί επί 8 χρόνια;) Η απόφαση συνεχίζει λέγοντας ότι ο ουκρανικός λαός πληρώνει το τίμημα του ανταγωνισμού και του αγώνα μεταξύ των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ και της Ρωσίας για τη διαίρεση των αγορών και των σφαιρών επιρροής. Πράγματι! (Μόνο που το Ντονμπάς πληρώνει επίσης το τίμημα, και μάλιστα με την πιο επικίνδυνη μορφή για τις ζωές των ανθρώπων – τη μορφή της φασιστικής τρομοκρατίας και της γενοκτονίας. Μέσα σε 8 χρόνια οι Ναζί έχουν ήδη σκοτώσει περίπου 15 χιλιάδες αμάχους, συμπεριλαμβανομένων γυναικών και παιδιών).
Το ΚΚΕ υπενθυμίζει ότι στο πλαίσιο του ανταγωνισμού μεταξύ των ιμπεριαλιστικών κέντρων, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ και η ΕΕ έχουν εδώ και πολλά χρόνια εμπλακεί στην οικονομική, πολιτική και στρατιωτική περικύκλωση της Ρωσίας. Και θα προσθέταμε ότι μέρος αυτής της περικύκλωσης ήταν η εγκαθίδρυση, το 2014, ενός φασιστικού καθεστώτος στην Ουκρανία, το οποίο ήταν αδίστακτα ρωσοφοβικό, συντρίβοντας ανελέητα όλους τους διαφωνούντες και σκοτώνοντας τους κατοίκους του Ντονμπάς, που είχαν αποσχιστεί από αυτό.
Μιλώντας για την απόσχιση αυτή, η απόφαση αναφέρει: “Η Ρωσία, από την πλευρά της, προχώρησε στην απόσχιση από τα εδάφη της Ουκρανίας… για τα δικά της συμφέροντα. (Αγνοεί εντελώς το γεγονός ότι ο λαός του Ντονμπάς ήταν αυτός που “αποσχίστηκε” από τα εδάφη που εξεγέρθηκαν κατά της φασιστικής δικτατορίας και εξέφρασε με δημοψηφίσματα τη βούληση του λαού να μη ζήσει κάτω από τη φτέρνα των φασιστών).
Τα γεγονότα αυτά, αναφέρει η απόφαση, αποτελούν τραγική απόδειξη της ιστορικής οπισθοδρόμησης μετά την ανατροπή του σοσιαλισμού και την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. (Απολύτως σωστά! Γι’ αυτό μιλάμε για την τεράστια ενοχή της ρωσικής αστικής τάξης, η οποία, έχοντας καταστρέψει την ΕΣΣΔ και έχοντας κάνει τον λυσσαλέο αντικομμουνισμό ιδεολογία της, δημιούργησε όλες τις προϋποθέσεις για αδελφοκτόνους πολέμους και αναβίωση του φασισμού). Αλλά αν σήμερα, λόγω των συνθηκών, η ρωσική αστική τάξη καταστέλλει τον φασισμό στην Ουκρανία, δεν μπορούμε παρά να υποστηρίξουμε αυτή την κατεύθυνση των προσπαθειών της. Ο αγώνας κατά του φασισμού και των φασιστών είναι καθήκον κάθε λογικού, αξιοπρεπούς ανθρώπου, για να μην αναφέρουμε τους κομμουνιστές.
Οι Έλληνες κομμουνιστές πιστεύουν ότι ο ουκρανικός πόλεμος ήταν μια αυτοαποκάλυψη των ιμπεριαλιστικών κέντρων. Συμφωνούμε. Ο πόλεμος δείχνει την αντιδραστική φύση των ιμπεριαλιστικών συμμαχιών που οδηγούν τα έθνη σε μια μεγάλη σφαγή του Γ’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για χάρη του ελέγχου νέων εδαφών και για χάρη της διάλυσης των πραγματικών προβλημάτων και των κακών του καπιταλισμού σε εκρήξεις σοβινισμού. Το ΚΚΕ αντιτίθεται στην εμπλοκή της Ελλάδας στα πολεμικά σχέδια του ΝΑΤΟ με τη Ρωσία. Ομοίως, οι κομμουνιστές του ΚΕΚΡ θα αντιταχθούν στην πιθανή κατοχή της Ουκρανίας για να τη μετατρέψουν από αντιρωσικό σε αντινατοϊκό προγεφύρωμα.
“Η πραγματική αλληλεγγύη με τους λαούς της Ουκρανίας και της Ρωσίας είναι ο αγώνας σε κάθε χώρα ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο… Είναι η καταδίκη της στρατιωτικής επιχείρησης της Ρωσίας… Είναι ο αγώνας και η απομόνωση των δραστηριοτήτων των εθνικιστικών φασιστικών ομάδων που σπέρνουν το μίσος”, αναφέρει το ψήφισμα του ΚΚΕ. (Και πώς, αναρωτιέται κανείς, μπορούν να κατασταλούν αυτές οι ομάδες των Ουκρανών ναζί, οι οποίες επί οκτώ χρόνια σκότωναν και εξακολουθούν να σκοτώνουν τους κατοίκους του Ντονμπάς; Με την πλήρη υποστήριξη των ΗΠΑ, της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Και με την ανοχή του Κρεμλίνου, το οποίο προσπαθεί εδώ και 8 χρόνια μέσω των λεγόμενων συμφωνιών του Μινσκ να σπρώξει το Ντονμπάς πίσω στους κόλπους της εθνικιστικής Ουκρανίας. Με ποιον μη στρατιωτικό τρόπο μπορούμε να τιμωρήσουμε τους δολοφόνους των παιδιών στο Ντονμπάς; Φυσικά, όλοι θα επιθυμούσαμε η φασιστική δικτατορία στο Κίεβο να είχε ανατραπεί όχι ως αποτέλεσμα μιας στρατιωτικής επιχείρησης της καπιταλιστικής Ρωσίας, αλλά ως αποτέλεσμα μιας αντιφασιστικής εξέγερσης των εργαζομένων της Ουκρανίας. Αλλά οι όροι γι’ αυτό εξαλείφονται από αυτή την ίδια τη φασιστική δικτατορία).
Το πραγματικό δίλημμα σήμερα, όπως διακηρύσσει η απόφαση, δεν είναι η επιλογή μεταξύ της Ρωσίας και του ΝΑΤΟ, αλλά η επιλογή μεταξύ των ιμπεριαλιστών και των λαών. Ο πόλεμος που διεξάγει ο ιμπεριαλισμός είναι ένας άδικος και βάρβαρος πόλεμος. (Ας αναρωτηθούμε, είναι δίκαιος ο πόλεμος του λαού του Ντονμπάς εναντίον των φασιστών που σκοτώνουν τους γιους και τις κόρες τους;)
Στην πραγματικότητα, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι το ΚΚΕ έκανε λάθος που είδε στην προστασία του λαού του Ντονμπάς μόνο ένα πρόσχημα για το Κρεμλίνο να εξαπολύσει έναν ιμπεριαλιστικό πόλεμο στην Ουκρανία. Αυτό είναι πράγματι αλήθεια, αν λάβουμε υπόψη τον τελικό ιμπεριαλιστικό στόχο του πολέμου – την κατάληψη του “μετασοβιετικού χώρου” υπό τον έλεγχο του ρωσικού κεφαλαίου. Αλλά αυτό δεν είναι καθόλου πρόσχημα, αλλά πραγματική ανάγκη από την άποψη των λαών – θυμάτων του φασιστικού καθεστώτος του Κιέβου. (Και του ουκρανικού λαού επίσης). Και επομένως σε αυτό το αντιφασιστικό κομμάτι υποστηρίζουμε τον πόλεμο των πολιτοφυλακών του Ντονμπάς και του ρωσικού στρατού.

Συμφωνούμε πλήρως με τους Έλληνες κομμουνιστές ότι είναι δίκαιο να αγωνιζόμαστε για την ανατροπή της αστικής εξουσίας και για μια σοσιαλιστική κοινωνία ως τον τρόπο που θα βάλει τέλος στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο υψώνουμε τα συνθήματα για να μετατρέψουμε τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο σε πόλεμο:
– για μια νέα σοβιετική εξουσία των εργατών,
– για μια νέα Σοβιετική Ένωση,
– για το σοσιαλισμό.
Η ιδεολογική επιτροπή της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Εργατικού Κόμματος Ρωσίας

Πηγή: https://rkrp-rpk.ru




Η Ρωσία χάκαρε το Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου “DELTA” των ΗΠΑ: Διέρρευσαν όλα τα ουκρανικά σχέδια – Διασπορά αμερικανικών δυνάμεων. Τα αμερικανικά αεροσκάφη απενεργοποίησαν τους αναμεταδότες τους

Οι Ρώσοι κατάφεραν να χακάρουν το πολυδιαφημισμένο Σύστημα Διοίκησης και Ελέγχου DELTA των ΗΠΑ, το δίκτυο υπολογιστών που χρησιμοποιούν οι ...