«Ο Έλον Μασκ και οι όμοιοι του, χωρίς διατύπωση σαφών ορίων μεταξύ επιχειρηματικότητας και ουμανισμού, εκπροσωπούν έναν ιδιότυπο συνδυασμό προηγμένης τεχνολογίας και πλήρους έλλειψης καλλιέργειας. Είναι απόλυτα απαράδεκτη, ωστόσο, η αποσύνδεση της ανθρώπινης προόδου από την πνευματική επιβεβαίωση (μέσω της αληθινής, μεγάλης Τέχνης) των ανθρώπινων ποιοτήτων που παραμένουν διαχρονικά σταθερές. Δεν είμαστε πιο «εξελιγμένοι» από τον Ευριπίδη, τον Φειδία, τον Δάντη, τον Πανσέληνο, τον Μιχαήλ Άγγελο, τον Σέξπιρ, τον Μολιέρο, τον Σίλερ, τον Μπετόβεν, τον Μέλβιλ, τον Ντοστογιέφσι (ενδεικτικά τα ονόματα), ΕΥΤΥΧΩΣ.»